Wat is het verschil tussen gegalvaniseerd plaatstaal en roestvast staal?

Gegalvaniseerde staalplaten zijn bedekt met een laag metaalachtig zink aan de oppervlakte om corrosie op het oppervlak van de staalplaten te voorkomen en hun levensduur te verlengen. Deze met zink gecoate dunne staalplaat wordt een gegalvaniseerde plaat genoemd.

Gegalvaniseerde platen en bandproducten worden voornamelijk gebruikt in de bouw-, lichte industrie-, automobiel-, landbouw-, veeteelt- en visserijsector, evenals in de commerciële sector. In de bouwsector worden ze voornamelijk gebruikt voor het maken van corrosiebestendige industriële en civiele dakpanelen, dakroosters, enz.; in de lichte industrie worden ze voornamelijk gebruikt voor het maken van behuizingen voor huishoudelijke apparaten, civiele schoorstenen, keukengerei, enz.; in de automobielindustrie worden ze voornamelijk gebruikt voor het maken van corrosiebestendige onderdelen voor auto’s, enz.; in de landbouw-, veeteelt- en visserijsector worden ze voornamelijk gebruikt voor opslag en transport van graan, diepvriesinstallaties voor vlees en aquatische producten, enz.; in de commerciële sector worden ze voornamelijk gebruikt voor materiaalopslag en -transport, verpakkingsapparatuur, enz.

Roestvast staal verwijst naar staal dat bestand is tegen corrosie door zwak corrosieve media zoals lucht, stoom en water, en chemisch corrosieve media zoals zuren, alkaliën en zouten. Het wordt ook roestvast zuurbestend staal genoemd. In praktische toepassingen wordt staal dat bestand is tegen corrosie door zwak corrosieve media vaak roestvast staal genoemd, terwijl staal dat bestand is tegen corrosie door chemische media zuurbestend staal wordt genoemd.

Roestvast staal wordt vaak ingedeeld op basis van zijn microstructuur: martensitisch staal, ferrietisch staal, austenitisch staal, austenitisch-ferrietisch (duplex) roestvast staal en uitscheidingshardend roestvast staal. Daarnaast kan het ook worden ingedeeld op basis van zijn samenstelling: chroomroestvast staal, chroom-nikkelroestvast staal, chroom-mangaan-stikstofroestvast staal, enz.

De corrosiebestendigheid van roestvast staal neemt af met toenemend koolstofgehalte. Daarom is het koolstofgehalte van de meeste soorten roestvast staal laag, met een maximum van niet meer dan 1,2 %. Het Wc (koolstofgehalte) van sommige staalsoorten is zelfs lager dan 0,03 % (zoals 00Cr12). Het belangrijkste legeringselement in roestvast staal is Cr (chroom). Pas wanneer het Cr-gehalte een bepaalde waarde bereikt, vertoont het staal corrosiebestendigheid. Roestvast staal heeft daarom over het algemeen een Cr (chroom)-gehalte van ten minste 10,5 %. Roestvast staal bevat ook Ni, Ti, Mn, N, Nb, Mo en Si, evenals andere elementen.

Roestvrij staal is niet gevoelig voor corrosie, putvorming, roest of slijtage. Roestvrij staal is ook één van de sterkste materialen onder de metalen materialen die worden gebruikt in de bouw. Omdat roestvrij staal een goede corrosieweerstand heeft, kunnen structurele onderdelen permanent de integriteit van hun technisch ontwerp behouden. Roestvrij staal met chroom combineert bovendien mechanische sterkte en hoge rekbaarheid, waardoor onderdelen gemakkelijk kunnen worden verwerkt en vervaardigd en aan de eisen van architecten en constructieontwerpers worden voldaan.