У чым розніца паміж ацінкоўваным лістом і нержавеючай стальлю?

Ацінкоўваныя сталёвыя лісты пакрываюцца слаем металічнага цынку на паверхні, каб прадухіліць карозію паверхні сталёвых лістоў і падоўжыць іх тэрмін службы. Гэты цынкаваны тонкі сталёвы ліст называецца ацінкоўваным лістом.

Ацінкаваныя лісты і стужкі ў асноўным выкарыстоўваюцца ў будаўніцтве, лёгкай прамысловасці, аўтамабільнай прамысловасці, сельскай гаспадарцы, жывёлагадоўлі, рыбагадоўлі і камерцыйнай прамысловасці. Сярод іх будаўнічая прамысловасць у асноўным выкарыстоўвае іх для вырабу антыкарозійных прамышленных і грамадзянскіх будынкаў, дахоў, дахоўных рашотак і г.д.; лёгкая прамысловасць — для вырабу карпусоў бытавой тэхнікі, грамадзянскіх дымавентыляцыйных труб, кухонных прылад і г.д.; аўтамабільная прамысловасць — для вырабу карозійнастых дэталей аўтамабіляў і г.д.; сельская гаспадарка, жывёлагадоўля і рыбагадоўля — для захоўвання і транспартавання збожжа, абсталявання для замарожвання мяса і марскіх прадуктаў і г.д.; камерцыйная прамысловасць — для захоўвання і транспартавання матэрыялаў, упакоўвальнага абсталявання і г.д.

Нержавеючая сталь — гэта сталь, якая стойкая да карозіі слаба каразійных асяроддзяў, такіх як паветра, пар і вада, а таксама хімічна каразійных асяроддзяў, такіх як кіслоты, лугі і солі. Яе таксама называюць нержавеючай кіслатастойкай стальлю. На практыцы сталь, якая стойкая да карозіі слаба каразійных асяроддзяў, часта называецца нержавеючай стальлю, у той час як сталь, якая стойкая да карозіі хімічных асяроддзяў, называецца кіслатастойкай стальлю.

Нержавеючую сталь часта падзяляюць па арганізацыйным стане: марцэнсітная сталь, ферытная сталь, аўстэнітная сталь, аўстэнітна-ферытная (двайная) нержавеючая сталь і нержавеючая сталь з выдзяленнем фазы. Акрамя таго, яе можна падзяліць па складзе: храмавая нержавеючая сталь, храмава-нікелевая нержавеючая сталь, храмава-марганцава-азотная нержавеючая сталь і г.д.

Карозійная стойкасць нержавеючай сталі памяншаецца з павелічэннем утрымання вугляроду. Таму ў большасці нержавеючых сталёў утрыманне вугляроду нізкае — не больш за 1,2%. У некаторых сталёў утрыманне вугляроду (Wc) яшчэ ніжэй — менш за 0,03% (напрыклад, 00Cr12). Асноўным легіруючым элементам нержавеючай сталі з’яўляецца Cr (храм). Толькі пры дасягненні ўтрымання Cr пэўнай велічыні сталь атрымлівае карозійную стойкасць. Таму ў нержавеючай сталі звычайна ўтрыманне Cr (храму) складае не менш за 10,5%. У нержавеючай сталі таксама прысутнічаюць такія элементы, як Ni, Ti, Mn, N, Nb, Mo, Si.

Нержавеючая сталь не падлягае карозіі, пітінгу, ржавеўцы ці зносу. Нержавеючая сталь таксама адносіцца да адных з наймацнейшых матэрыялаў сярод металічных матэрыялаў, якія выкарыстоўваюцца ў будаўніцтве. Дзякуючы добрай каразійнай стойкасці нержавеючай сталі, канструкцыйныя элементы могуць на працягу ўсяго тэрміну эксплуатацыі захоўваць цэласнасць свайго інжынернага праекту. Нержавеючая сталь, што змяшчае храм, таксама аб’ядноўвае механічную міцнасць і высокую адносную даўгавечнасць, што спрашчае апрацоўку і вытворчасць кампанентаў і адпавядае патрэбам архітэктараў і канструктараў.